معرفی دلیجه معمولی  

بسیاری از ما این پرنده زیبا را دیده ایم اما شاید بسیاری از ما بی تفاوت از کنار آنها رد شدیم و یا شاید هم آنها بی تفاوت از روی سر ما گذر کرده باشند!

متاسفانه در سال‌های اخیر روند شکار و زنده‌گیری این پرنده زیبا و مفید برای طبیعت رو به افزایش است و در قفس‌های تنگ در پرنده‎‎فروشی‌های غیرمجاز به اسم شاهین فروخته می‌شوند.

بسیاری از غافلان نیز با خریداری آنها و نگهداری آنها در خانه پس از چند روز و یا چند هفته با جسد بی جان این پرنده زیبا مواجه می‌شوند.

 

 

اما آیا واقعاً دلیجه همان شاهین است؟ پاسخ هم بله است و هم خیر! در ادامه با ما باشید تا در مورد یکی از زیباترین شاهین‌سانان ایران آشنا شویم:

 

 

 

ویژگی‌های ظاهری:

طول بدن 32 تا 35 سانتی‌متر و گستردگی بال‌ها 71 تا 80 سانتی‌متر است. نسبت به کبوتر چثه کوچک‌تری دارد.

شاهینی به نسبت کوچک‌جثه است ازنظر ظاهری نر و ماده متفاوت هستند.

بهترین کلیدهایی که برای متمایز کردن پرنده نر از ماده می‌توان اشاره کرد موارد ذیل است.

  1. خط شارپی سیاه یا همان سبیل سیاه‌رنگ در زیر چشم‌ها در پرنده نر.
  2. پرنده نر سری بارنگ خاکستری دارد ولی رنگ سر در پرنده ماده قهوه‌ای مایل به بلوطی است.

 

 

تولیدمثل:

جوجه آوری از اوایل فروردین و با تشکیل قلمروهای كوچک در اطراف آشیانه یا به شکل كلنی در درختزارهای باز آغاز می‌شود. تک همسرِ است و آشیانه‌اش كپه كوچکی از خار و خاشاک و شاخه‌های كوچک درختان است كه در لبه صخره‌ها، ساختمان‌ها و یا در حفره درختان و یا به شکل سوراخ‌هایی با ابعاد کوچک در دیوارهای گلی ساخته می‌شود.

معمولا 4 تا 5 تخم وگاهی تا 9 تخم بیضی كوتاه، سفید تا نخودی مایل به زرد، با خال های قهوه ای مایل به قرمز و به ابعاد31.8*39.7 میلی مترمی گذارد. تفریخ (زمان خارج شدن جوجه از تخم) تخم ها 27 تا 29 روزطول می کشد. بدن جوجه ها دربدو تولد پوشیده از كرک، تا حد توان وبرای تغذیه وابسته به والدین هستند، در 27 تا 32 روزگی اشیانه را ترک می کنند ولی همچنان تا چند هفته پس ازان در کنار والدین باقی می مانند.

 

 

تغذیه:

معمولاً پستانداران کوچک ،مارمولک ها ،نرم تنان،موش ها، قورباغه ها یا حشرات بزرگ را شکار می کند و حتی توانایی شکار پرندگان کوچکتر مانند گنجشک هم دارد.

 

ویژگی‌های زیستی:

در مجاورت علفزارها، تالاب‌هایی با پوشش گیاهی اندک ،بیشه‌ها، پارک‌ها، كشتزارها، حاشیه یا فضای باز درون جنگل‌ها، سواحل شنی و صخره‌ای، حاشیه رودخانه‌ها و گاهی در مجاورت مناطق مسکونی به سر می‌برد. پرنده‌ای اجتماعی نیست و در اغلب اوقات سال به‌تنهایی یا جفت دیده می‌شود.

 

پراکنش و فراوانی:

جوجه آور معمول در تپه ماهورها و مناطق كوهستانی كشور به جز جنوب شرقی بلوچستان است. همچنین در تمامی نقاط كشور به جز مناطق بیابانی زمستان گذرانی می كند.

 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.